تاخیرات مجاز و غیر مجاز در پروژه های عمرانی

تاخیرات مجاز و غیر مجاز پیمانکار در شرایط عمومی پیمان

در بسیاری از پروژه‌های عمرانی، تنها چند روز تاخیر می‌تواند میلیون‌ها تومان جریمه برای پیمانکار ایجاد کند. اما همان تاخیر، اگر به‌ درستی تحلیل و مستندسازی شود،.ممکن است کاملاً مجاز شناخته شده و حتی منجر به تمدید مدت پیمان شود. شناخت دقیق تاخیرات مجاز و غیر مجاز، سنگ بنای مدیریت صحیح زمان در پروژه‌ هاست.و تمایز قائل شدن بین این دو نوع تاخیر، تأثیر مستقیمی بر پیامدهای مالی و حقوقی قرارداد خواهد داشت.

بنابراین سؤال کلیدی این است:

چه چیزی تعیین می‌کند یک تاخیر مجاز است یا غیرمجاز؟

در قراردادهای عمرانی، پاسخ این سؤال تنها به «دیر انجام شدن کار» مربوط نمی‌شود؛.بلکه به مجموعه‌ ای از عوامل فنی، قراردادی، مدیریتی و حقوقی بستگی دارد. در واقع، هر تاخیری که در پروژه رخ می‌دهد.باید از منظر برنامه زمان‌بندی، مسئولیت طرفین قرارداد و تأثیر آن بر مسیر بحرانی پروژه بررسی شود. در نتیجه، تحلیل درست تاخیرات مجاز و غیر مجاز و اثر آن‌ها بر مسیر بحرانی، تعیین می‌کند.آیا می‌توان از حق تمدید مدت یا معافیت‌های قراردادی دفاع کرد یا باید منتظر تبعات مالی و حقوقی بود.

در این مقاله، به‌صورت تخصصی بررسی می‌کنیم:

  • تاخیر مجاز دقیقاً چیست.
  • تاخیر غیر مجاز چگونه تعریف می‌شود.
  • چه عواملی باعث تبدیل تاخیر به تاخیر مجاز می‌شوند.
  • نقش برنامه زمان‌بندی در تشخیص نوع تأخیر چیست.
  • پیامدهای مالی و قراردادی هر نوع تأخیر برای پیمانکار و کارفرما چیست.

۱. مفهوم تاخیر در پروژه‌های عمرانی

تاخیرات مجاز و غیر مجاز پیمانکار

در ساده‌ ترین تعریف، تاخیر به معنای افزایش مدت اجرای پروژه نسبت به مدت پیش‌بینی شده در قرارداد است.

مدت اجرای پروژه معمولاً در ماده ۴ موافقت‌ نامه تعیین می‌شود. اگر پروژه در این بازه زمانی به پایان نرسد، پروژه دچار تاخیر شده است.

اما نکته مهم این است که:

همه تاخیر ها الزاماً به معنای قصور پیمانکار نیستند. در بسیاری از پروژه‌ها، عوامل متعددی خارج از کنترل پیمانکار می‌توانند باعث افزایش مدت اجرا شوند. به همین دلیل، در نظام قراردادی پروژه‌ های عمرانی، تاخیرها به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند:

  • تأخیر مجاز
  • تأخیر غیرمجاز

۲. تاخیر مجاز چیست؟

تاخیر مجاز (Excusable Delay) به تاخیری گفته می‌شود که به دلایلی خارج از کنترل پیمانکار رخ داده باشد و بنابراین پیمانکار در قبال آن مسئول شناخته نشود.

در چنین شرایطی، پیمانکار حق دارد درخواست تمدید مدت پیمان ارائه دهد.

به عبارت دیگر:

تأخیر مجاز یعنی: افزایش مدت پروژه بدون اعمال جریمه تاخیر برای پیمانکار.

طبق ماده 30 شرایط عمومی پیمان، عوامل زیر می‌توانند منجر به تغییر مدت پیمان شوند:

الف) در صورت وقوع هر یک از موارد زیر که موجب افزایش مدت اجرای کار شود، پیمانکار می‌تواند درخواست تمدید مدت پیمان را بنماید. پیمانکار درخواست تمدید مدت پیمان را با ارائه محاسبات و دلایل توجیهی، به مهندس مشاور تسلیم می‌کند.و مهندس مشاور پس از بررسی و تایید، مراتب را برای اتخاذ تصمیم به کارفرما گزارش می‌کند.و سپس نتیجه تصمیم کارفرما را به پیمانکار ابلاغ می‌نماید.
1.  در صورتی که بند های الف و ج ماده 29، مبلغ پیمان تغییر کند.
2. هرگاه به دستور کارفرما یا مهندس مشاور نقشه های اجرایی یا مشخصات فنی تغییر اساسی کند.
3. هرگاه کارفرما در تحویل کارگاه، ابلاغ دستور کارها یا نقشه و تحویل مصالحی که تهیه آنها به عهده اوست تاخیر کند. تاخیر ابلاغ دستور کارها و نقشه ها به شرطی مشمول این بند است.که پیمانکار با توجه به برنامه زمانی تفصیلی، آنها را از مهندس مشاور درخواست کرده باشد.
4. اگر در تحویل مصالحی که فروش آنها لزوماً باید با حواله کارفرما صورت گیرد تاخیر ایجاد شود.به شرطی که پیمانکار با توجه به برنامه زمانی تفصیلی برای تهیه آنها به موقع اقدام کرده باشد.
5. در موارد حوادث قهری و همچنین در موارد مربوط به کشف اشیای عتیقه و آثار تاریخی به در مواد 26 و 43 پیش بینی شده است.
6. هرگاه محدودیت برای ورود مصالح و تجهیزات طبق بند (د) ماده 20 پیش آید.
7.در صورتی که طبق ماده 49 به حالت تعلیق درآید.
8. در صورتی که قوانین و مقررات جدیدی وضع شود که در تغییر مدت اجرای کار موثر باشد.
9. هرگاه کارفرما نتواند تعهدات مالی خود را در موعدهای درج شده در اسناد و مدارک پیمان انجام دهد.
10.موارد دیگری که به تشخیص کارفرما خارج از قصور پیمانکار باشد.
ب) اگر وقوع برخی از موارد درج شده در بند الف موجب کاهش مدت پیمان شود، مهندس مشاور با کسب نظر پیمانکار، کاهش مدت پیمان را تعیین می‌کند.و مراتب را برای اتخاذ تصمیم به کارفرما گزارش می‌نماید و سپس نتیجه تصمیم کارفرما را به پیمانکار ابلاغ می‌کند.
ج) در پایان مدت اولیه پیمان یا هر تمدید مدت پیمان، اگر کار به اتمام نرسیده باشد،.مهندس مشاور با کسب نظر پیمانکار و با توجه به موارد تعیین شده در بند الف علل تاخیر کار را بررسی می‌کند.و میزان مدت مجاز و غیر مجاز آن را با توافق پیمانکار تعیین می‌نماید و نتیجه کار را به کارفرما گزارش می دهد. سپس نظر کارفرما را در مورد میزان مجاز یا غیر مجاز تاخیر کار به پیمانکار اعلام می‌کند.و معادل مدت تاخیر مجاز، مدت پیمان را تمدید می‌نماید.
د) در اجرای مفاد این ماده برای تمدید مدت پیمان، تاخیر های هم زمان ناشی از عوامل مختلف درج شده در بند الف، فقط یک بار محاسبه می‌شود.
ه) در اجرای مفاد این ماده، اگر پیمانکار با مهندس مشاور توافق نداشته باشد.یا نسبت به تصمیم کارفرما معترض باشد، طبق نظر کارفرما عمل می‌شود.و پیمانکار می‌تواند بر اساس ماده 53 برای حل مسئله اقدام نماید.

۳. تاخیر غیر مجاز چیست؟

در مقابل، تاخیر غیرمجاز (Non‑Excusable Delay) تاخیری است که ناشی از قصور، ضعف مدیریتی یا ناتوانی پیمانکار در اجرای تعهدات خود باشد.

در این حالت:

  • پیمانکار مسئول تاخیر شناخته می‌شود.
  • کارفرما می‌تواند جریمه تأخیر اعمال کند.
  • ممکن است خسارت‌های قراردادی نیز مطالبه شود.

نمونه‌هایی از تاخیر غیرمجاز عبارتند از:

  • ضعف در برنامه‌ ریزی و مدیریت کارگاه.
  • اگر پیمانکار نتواند منابع خود را به‌درستی مدیریت کند.
  • کمبود نیروی انسانی یا ماشین‌ آلات.
  • در صورتی که این کمبود ناشی از برنامه‌ ریزی ضعیف باشد.
  • تاخیر در تامین مصالح توسط پیمانکار.
  • عدم هماهنگی بین تیم‌ های اجرایی.
  • عدم رعایت توالی منطقی فعالیت‌ ها.

در این موارد، چون عامل تاخیر در کنترل پیمانکار بوده است، تاخیر غیر مجاز تلقی می‌شود.

۴. مهم‌ترین تفاوت تاخیرات مجاز و غیر مجاز

مهم‌ترین تفاوت تاخیرات مجاز و غیر مجاز در مسئولیت قراردادی است.

در تاخیر مجاز:

  • پیمانکار مقصر نیست.
  • مدت پیمان قابل تمدید است.
  • جریمه‌ای اعمال نمی‌شود.

در تاخیر غیرمجاز:

  • پیمانکار مسئول تأخیر است.
  • تمدید مدت داده نمی‌شود.
  • جریمه تاخیر (Liquidated Damages) اعمال می‌شود.

به همین دلیل، تشخیص درست تاخیرات مجاز و غیر مجاز می‌تواند تأثیر مستقیم بر سود یا زیان پروژه داشته باشد.

۵. نقش برنامه زمان‌بندی در تشخیص نوع تاخیر

تشخیص تاخیرات مجاز یا غیر مجاز، بدون برنامه زمان‌بندی پروژه تقریباً غیرممکن است.

در تحلیل تاخیرات مجاز و غیر مجاز، باید مشخص شود:

  • کدام فعالیت دچار تاخیر شده است.
  • آیا این فعالیت روی مسیر بحرانی قرار دارد یا خیر.
  • تاخیر آن چه اثری بر تاریخ پایان پروژه گذاشته است.

اگر فعالیتی که دچار تاخیر شده روی مسیر بحرانی نباشد، ممکن است اصلاً باعث افزایش مدت پروژه نشود.

به همین دلیل، تحلیل تاخیرات مجاز و غیر مجاز معمولاً با روش‌ هایی مانند:

  • Time Impact Analysis
  • Windows Analysis
  • Impacted As‑Planned

انجام می‌شود.

این تحلیل‌ها نشان می‌دهند که کدام عامل (تاخیرات مجاز و غیر مجاز) واقعاً باعث افزایش مدت پروژه شده است.

۶. تاخیرات همزمان (Concurrent Delays)

در بسیاری از پروژه‌ها، ممکن است چند عامل مختلف به‌طور همزمان باعث تاخیر شوند.

برای مثال:

  • کارفرما نقشه‌ ها را دیر ابلاغ کرده است.
  • همزمان پیمانکار نیز در تجهیز کارگاه تاخیر داشته است.

در این حالت، تاخیر ها همزمان تلقی می‌شوند.

تحلیل این نوع تاخیرات بسیار پیچیده است و معمولاً در اختلافات قراردادی نقش مهمی ایفا می‌کند.

در بسیاری از موارد:

  • مدت پروژه تمدید می‌شود.
  • اما خسارت مالی به پیمانکار تعلق نمی‌گیرد.

۷. چرا تشخیص نوع تاخیر اهمیت اقتصادی دارد؟

تفاوت بین تاخیرات مجاز و غیر مجاز فقط یک موضوع فنی نیست؛ بلکه یک موضوع اقتصادی و حقوقی است.

در پروژه‌ های بزرگ، جرائم تاخیر می‌توانند رقم‌ های بسیار بالایی داشته باشند.

برای مثال، اگر جریمه روزانه تاخیر پروژه معادل ۰٫۰۵ درصد مبلغ پیمان باشد،.چند ماه تاخیر می‌تواند بخش قابل توجهی از سود پیمانکار را از بین ببرد.

در مقابل، اگر همان تاخیر به‌عنوان تأخیر مجاز شناخته شود:

  • جریمه حذف می‌شود.
  • مدت پیمان تمدید می‌شود.
  • امکان دریافت تعدیل برای دوره تمدید فراهم می‌شود.

به همین دلیل، تحلیل حرفه‌ای تاخیرات مجاز و غیر مجاز یکی از مهم‌ترین ابزارهای مدیریت مالی پروژه است.

۸. نقش لایحه تاخیرات در تعیین نوع تاخیر

در نهایت، تشخیص رسمی تاخیرات مجاز و غیر مجاز، از طریق لایحه تاخیرات انجام می‌شود.

در این لایحه باید مشخص شود:

  • عامل تاخیر چه بوده است.
  • چه زمانی رخ داده است.
  • چه تأثیری بر مسیر بحرانی داشته است.
  • چه میزان افزایش مدت ایجاد کرده است.

اگر این تحلیل به‌ صورت علمی و مستند ارائه شود، احتمال پذیرش تاخیر مجاز توسط کارفرما یا مشاور افزایش می‌یابد.

روش اثبات تاخیرات مجاز و غیرمجاز در پروژه‌های عمرانی

در ادامه بررسی مفاهیم پایه‌ای مرتبط با تاخیر در پروژه‌های عمرانی، یکی از مهم‌ترین موضوعاتی که پیمانکاران و مشاوران با آن مواجه هستند، نحوه اثبات و مستندسازی تاخیرات مجاز و غیر مجاز است. صرف ادعای وقوع تاخیر کافی نیست؛ بلکه لازم است این تاخیرها به‌صورت فنی، قراردادی و مستند تحلیل شوند تا قابلیت دفاع در برابر کارفرما یا در مراجع حل اختلاف را داشته باشند. در واقع، قدرت یک پیمانکار در پروژه‌های بزرگ، تنها به اجرای صحیح کار محدود نمی‌شود، بلکه به توانایی او در اثبات حقوق قراردادی خود نیز وابسته است.

۱. مستندسازی دقیق و جمع‌آوری شواهد

اولین و مهم‌ترین گام در اثبات تاخیرات مجاز و غیر مجاز، مستندسازی دقیق تمامی رویدادهای پروژه است. هرگونه تاخیر، بدون داشتن مدارک کافی، عملاً غیرقابل دفاع خواهد بود. این مستندات شامل مکاتبات رسمی، صورتجلسات کارگاهی، گزارش‌های روزانه، دستورکارها، نقشه‌های اصلاحی و حتی ایمیل‌های رد و بدل شده بین طرفین قرارداد می‌شود.

برای مثال، اگر پیمانکار ادعا کند که تأخیر به دلیل عدم تحویل به‌موقع نقشه‌ها از سوی کارفرما رخ داده است، باید بتواند نشان دهد که درخواست نقشه‌ها را مطابق برنامه زمان‌بندی ارائه کرده و کارفرما در پاسخ‌گویی تأخیر داشته است. در این حالت، مستندات می‌توانند این تأخیر را در دسته تاخیرات مجاز و غیر مجاز، به‌عنوان تأخیر مجاز طبقه‌بندی کنند.

همچنین ثبت دقیق تاریخ‌ها اهمیت زیادی دارد. بسیاری از اختلافات قراردادی صرفاً به دلیل نبود تاریخ‌های دقیق یا تناقض در مستندات به ضرر پیمانکار تمام می‌شود. بنابراین، ایجاد یک سیستم بایگانی منظم و قابل استناد، یکی از ضروری‌ترین اقدامات در مدیریت پروژه است.

۲. تحلیل برنامه زمان‌بندی و مسیر بحرانی

پس از جمع‌آوری مستندات، گام بعدی تحلیل فنی تاخیرات بر اساس برنامه زمان‌بندی پروژه است. در این مرحله، مشخص می‌شود که هر تأخیر چه تأثیری بر مدت کل پروژه داشته و آیا بر مسیر بحرانی اثرگذار بوده است یا خیر.

مسیر بحرانی، زنجیره‌ای از فعالیت‌هاست که هرگونه تأخیر در آن مستقیماً باعث افزایش مدت کل پروژه می‌شود. بنابراین، اگر تأخیری خارج از مسیر بحرانی رخ دهد، ممکن است اصلاً به‌عنوان تأخیر مؤثر شناخته نشود. این موضوع نقش کلیدی در تشخیص تاخیرات مجاز و غیر مجاز دارد.

برای انجام این تحلیل، معمولاً از روش‌های تخصصی مانند Time Impact Analysis یا Windows Analysis استفاده می‌شود. این روش‌ها کمک می‌کنند تا تأثیر واقعی هر عامل تأخیر به‌صورت کمی و قابل اندازه‌گیری مشخص شود. به‌عنوان مثال، ممکن است مشخص شود که تأخیر کارفرما ۲۰ روز به پروژه اضافه کرده، در حالی که ضعف پیمانکار تنها ۵ روز تأخیر ایجاد کرده است.

در چنین شرایطی، تفکیک دقیق تاخیرات مجاز و غیر مجاز اهمیت زیادی پیدا می‌کند، زیرا نتیجه این تحلیل مستقیماً بر میزان تمدید مدت پیمان و یا اعمال جرایم تأثیر می‌گذارد.

۳. تعیین مسئولیت طرفین قرارداد

یکی از مهم‌ترین مراحل در اثبات تاخیرات، تعیین این موضوع است که مسئول هر تأخیر چه کسی بوده است. در قراردادهای عمرانی، مسئولیت‌ها به‌صورت مشخص بین کارفرما، پیمانکار و مشاور تقسیم شده‌اند. بنابراین، هرگونه تأخیر باید در چارچوب این مسئولیت‌ها بررسی شود.

برای نمونه، اگر تأخیر ناشی از تغییرات اساسی در نقشه‌ها باشد، معمولاً مسئولیت آن بر عهده کارفرماست. اما اگر تأخیر به دلیل کمبود نیروی انسانی یا تجهیزات باشد، پیمانکار مسئول شناخته می‌شود. این تفکیک دقیق، پایه اصلی تحلیل تاخیرات مجاز و غیر مجاز است.

در برخی موارد نیز تأخیرات به‌صورت همزمان رخ می‌دهند. یعنی هم کارفرما و هم پیمانکار در ایجاد تأخیر نقش دارند. این نوع تأخیرات که به آن‌ها تأخیرات همزمان گفته می‌شود، از پیچیده‌ترین حالت‌ها در تحلیل قراردادی هستند و نیاز به بررسی دقیق‌تری دارند.

در این شرایط، ممکن است مدت پیمان تمدید شود، اما خسارتی به پیمانکار تعلق نگیرد. بنابراین، نحوه تحلیل و ارائه این نوع تاخیرات نقش بسیار مهمی در نتیجه نهایی دارد.

۴. تنظیم لایحه تاخیرات به‌صورت حرفه‌ای

آخرین و شاید مهم‌ترین گام در اثبات تاخیرات مجاز و غیر مجاز، تهیه و ارائه لایحه تاخیرات است. این لایحه یک سند تخصصی است که در آن تمامی تحلیل‌ها، مستندات و نتایج بررسی‌ها به‌صورت منسجم ارائه می‌شود.

در یک لایحه حرفه‌ای باید به سؤالات زیر پاسخ داده شود:

عامل هر تأخیر چه بوده است؟
این تأخیر در چه زمانی رخ داده است؟
چه تأثیری بر مسیر بحرانی داشته است؟
چه میزان افزایش مدت ایجاد کرده است؟
مسئول این تأخیر کدام طرف قرارداد است؟

پاسخ دقیق و مستند به این سؤالات، احتمال پذیرش ادعای پیمانکار را به‌طور قابل توجهی افزایش می‌دهد. در واقع، لایحه تاخیرات پلی بین تحلیل‌های فنی و تصمیم‌گیری حقوقی است.

بسیاری از پیمانکاران به دلیل ضعف در تنظیم این لایحه، حتی در صورت داشتن حق قانونی، موفق به اثبات ادعای خود نمی‌شوند. به همین دلیل، استفاده از تیم‌های متخصص در حوزه برنامه‌ریزی و کنترل پروژه و دعاوی قراردادی، می‌تواند تأثیر قابل توجهی در موفقیت پرونده داشته باشد.

در نهایت، باید توجه داشت که اثبات تاخیرات مجاز و غیر مجاز تنها یک فرآیند فنی نیست، بلکه ترکیبی از دانش مهندسی، حقوقی و مدیریتی است. هرچه این فرآیند دقیق‌تر و حرفه‌ای‌تر انجام شود، احتمال حفظ منافع پیمانکار و جلوگیری از خسارات مالی افزایش خواهد یافت.

جمع‌ بندی

در پروژه‌های عمرانی، تاخیر یک واقعیت اجتناب‌ناپذیر است. اما آنچه اهمیت دارد، تشخیص تاخیرات مجاز و غیر مجاز و نحوه تحلیل آن است.

تاخیر مجاز به عواملی خارج از کنترل پیمانکار مربوط می‌شود و منجر به تمدید مدت پیمان می‌شود. در مقابل، تاخیر غیر مجاز ناشی از ضعف عملکرد پیمانکار است و معمولاً با جریمه‌ های مالی همراه است.

مرز میان تاخیرات مجاز و غیر مجاز گاهی بسیار باریک است و تنها با تحلیل دقیق برنامه زمانبندی و مستند سازی حرفه‌ای قابل تشخیص است. به همین دلیل، بسیاری از شرکت‌ های پیمانکاری برای دفاع از حقوق خود.در پروژه‌ ها از تیم‌ های تخصصی برنامه‌ ریزی و کنترل پروژه و مشاوران دعاوی استفاده می‌کنند.

در نهایت، مدیریت صحیح و تحلیل دقیق تاخیرات مجاز و غیر مجاز، نقشی حیاتی در موفقیت پروژه‌های عمرانی ایفا می‌کند. گروه مهندسی پرومن با تکیه بر تخصص و تجربه بالای تیم خود، در شناسایی، مستندسازی و دفاع از تاخیرات مجاز و غیر مجاز در دعاوی حقوقی، راه‌حل‌های حرفه‌ای و اثربخشی را ارائه می‌دهد. اطمینان از حقوق قانونی شما و جلوگیری از جرایم سنگین، تنها با بهره‌گیری از دانش تخصصی و رویکرد مدون امکان‌پذیر است. برای مشاوره و بهره‌مندی از خدمات تخصصی تیم پرومن، همین امروز با ما تماس بگیرید تا پروژه‌های شما را در مسیر موفقیت همراهی کنیم.

سوالات متداول

۱. چگونه می‌توان تاخیرات مجاز و غیر مجاز را در پروژه‌های عمرانی تشخیص داد؟

برای تشخیص تاخیرات مجاز و غیر مجاز، ابتدا باید برنامه زمان‌بندی پروژه بررسی شود و سپس با تحلیل مسیر بحرانی، تأثیر هر تاخیر بر مدت کل پروژه مشخص گردد. همچنین تعیین مسئولیت هر تأخیر و بررسی مستندات قراردادی، نقش کلیدی در این تشخیص دارد.

۲. مهم‌ترین مدارک برای اثبات تاخیرات مجاز چیست؟

مکاتبات رسمی، صورتجلسات، گزارش‌های روزانه، برنامه زمان‌بندی مصوب، دستورکارها و مستندات مربوط به تأخیر کارفرما از مهم‌ترین مدارکی هستند که برای اثبات تاخیرات مجاز و غیر مجاز مورد استفاده قرار می‌گیرند.

۳. آیا همه تاخیرات منجر به جریمه پیمانکار می‌شوند؟

خیر، تنها تاخیراتی که در دسته تاخیرات غیرمجاز قرار می‌گیرند باعث جریمه پیمانکار می‌شوند. در صورتی که تاخیر به دلایل خارج از کنترل پیمانکار باشد، به‌عنوان تأخیر مجاز شناخته شده و معمولاً منجر به تمدید مدت پیمان می‌شود.

۴. نقش لایحه تاخیرات در اثبات تاخیر چیست؟

لایحه تاخیرات مهم‌ترین سند برای اثبات تاخیرات مجاز و غیر مجاز است. در این لایحه، تمامی عوامل تاخیر، زمان وقوع، تأثیر بر مسیر بحرانی و مسئول هر تأخیر به‌صورت مستند و تحلیلی ارائه می‌شود تا کارفرما یا مراجع داوری بتوانند تصمیم‌گیری کنند.

۵. آیا تاخیرات همزمان چگونه در تحلیل تاخیرات بررسی می‌شوند؟

در شرایطی که چند عامل به‌صورت همزمان باعث تأخیر شوند، تحلیل تاخیرات پیچیده‌تر می‌شود. در این حالت ممکن است پروژه تمدید شود، اما الزاماً خسارتی به پیمانکار تعلق نگیرد. تحلیل دقیق تاخیرات مجاز و غیر مجاز در این شرایط نیازمند بررسی تخصصی برنامه زمان‌بندی است.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *